Na 136 vergeefse pogingen staat hij er eindelijk op: de ongrijpbare kat van Pallas, vastgelegd hoog in het Himalaya-massief van Arunachal Pradesh. Op bijna 5.000 meter klikte een fotoval van WWF India toe. Onder leiding van Rishi Kumar Sharma en met hulp van lokale gidsen bevestigde het team de aanwezigheid van de zeldzame katachtige, terwijl ook sneeuwpanters, gewone luipaarden en luipaardkatten opdoken. De vondst versterkt de roep om bescherming van kwetsbare hooggebergtes waar ontbossing en het teruglopen van prooien de biodiversiteit onder druk zetten.
Een schuwe bewoner van het Himalaya-gebergte
Hoog in de bergtoppen van de Himalaya, in de afgelegen regio Arunachal Pradesh, leeft één van de meest mysterieuze dieren ter wereld: de kat van Pallas (Otocolobus manul). Dit compacte roofdier valt op door zijn platte kop, dichte vacht en priemende blik. De ronde pupillen, korte poten en brede bouw verraden een specialist die koud, droog hooggebergte trotseert.
Toch zie je haar bijna nooit. Het dier houdt zich laag, gebruikt rotsblokken als dekking en jaagt vooral in schemerlicht. Het geheime leven van deze katachtige, gecombineerd met het ontoegankelijke terrein, maakt haar ongrijpbaar voor biologen én camera’s. Je hebt geluk als je meer ziet dan een schim tussen grijze stenen.
136 pogingen voor 1 foto
Tussen juli en september 2024 zochten teams van WWF India, samen met lokale gidsen, gericht naar sporen. Ze plaatsten camera’s met bewegingssensor langs rotspassages en windluwe richels, waar prooidieren vaak passeren. De operatie stond onder leiding van biodiversiteitsexpert Rishi Kumar Sharma en vergde meer uithoudingsvermogen dan verwacht: er waren 136 pogingen nodig voordat het dier in beeld kwam.
Het beslissende beeld werd gemaakt op bijna 5.000 meter hoogte. Veel eerdere opnames leverden niets op door dichte mist, voorbijdrijvende wolken of sneeuw die de lens bedekte. Toch tekende het bergleven zich gaandeweg af: de camera’s registreerden ook sneeuwluipaarden (Panthera uncia), luipaarden (Panthera pardus) en de schuwe Aziatische leopardkat (Prionailurus bengalensis).
Een ontdekking van ecologisch belang
De foto is klein, de betekenis groot. De beeltenis bevestigt dat de kat van Pallas nog aanwezig is in het ruige Arunachal-gebergte. Dat is relevant, want de soort staat onder druk door verlies aan leefgebied en een afname van prooien, zoals pika’s en woelmuizen. De IUCN classificeert haar wereldwijd als “Least Concern”, maar met een dalende trend en versnipperde populaties.
Een enkel, gedateerd waarnemingspunt helpt weinig; een recente opname op hoge hoogte kan beleid sturen. Het ondersteunt zonering van leefgebieden, houdt rekening met verstoring door infrastructuur en helpt surveillanceroutes te plannen. Dit deel van de Himalaya wordt steeds sterker erkend als ecologische hotspot met unieke soorten die nergens anders voorkomen. Hoeveel bewijs heb je nodig om prioriteit te geven aan bescherming?
De strijd voor behoud van een kwetsbaar ecosysteem
De vastlegging is ook een waarschuwing. Leefgebieden versnipperen door wegen en houtkap, stroperij neemt lokale prooien weg en gif tegen knaagdieren werkt door in de voedselketen. Klimaatverandering duwt soorten hoger de berg op, waar minder ruimte is.
- Bescherm aaneengesloten rots- en steppezones via slimme zonering en corridors.
- Versterk community-bewaking en pak stroperssnaren gericht aan.
- Beperk houtkap op hoogtes met bewezen faunagebruik en herstel kwetsbare hellingen.
- Vervang rodentegif door niet-dodelijke plaagbeheersing om nevensterfte te voorkomen.
- Werk met herders aan conflictpreventie, zoals betere veekraalsystemen en gerichte compensatie.
Zo’n beeld is meer dan een trofee. Het is een startpunt voor gerichte bescherming, met wetenschap, beleid en lokale steun in één lijn. Als jij eenmaal weet wat er leeft, volgt verantwoordelijkheid vanzelf mee de berg op.
- Adobe Stock