SpaceX sloopt zijn eigen Starbase, en dat is minder dramatisch dan het klinkt

Een iconische plek gaat tegen de vlakte

SpaceX is begonnen aan de sloop van het historische Starbase-lanceerplatform in Texas. Dat voelt bijna alsof iemand de set van een klassieke sciencefictionfilm afbreekt. Dit was tenslotte de plek waar de eerste Starship-iteraties getest werden, van explosieve tankproeven tot de suborbitale sprongen die half internet dagenlang bezig hielden. De elfde en symbolisch laatste vlucht van de huidige Starship-generatie markeerde het punt waarop iedereen wist: het zit erop voor deze versie.

Waarom Starbase niet meer voldoet

Starbase was ontworpen voor experimenten, voor leren door te proberen en vooral voor falen zonder dat iemand daarvan schrok. Maar de techniek waar SpaceX nu mee werkt, is een stuk zwaarder dan de metalen toren en het platform van OLP-1 ooit aankonden. De nieuwe Starship-generatie vraagt om een infrastructuur die hogere stuwkracht aankan, extreme hitte kan verwerken en een lanceercadans ondersteunt waar testteams niet eens koffie van kunnen halen voor de volgende poging.

Daarom komt er een nieuw platform, OLP-2. Waar OLP-1 vooral een pioniersplek was, moet OLP-2 een werkpaard worden. Denk aan nieuwe mechanische armen die Starship begeleiden tijdens het stapelen, betere demping tegen geluid en trillingen en een opzet die sneller testen mogelijk maakt. Sloopkranen staan al klaar, terwijl elders de bouw van het nieuwe complex op gang komt.

De strategie achter de breuk

Het voelt gek om een historische plek te slopen, maar voor SpaceX is het vooral logisch. De focus verschuift naar de nieuwe variant van Starship, waarvan de eerste proefvluchten vanaf 2026 gepland staan. De overstap naar OLP-2 betekent ook dat er niet meer geïmproviseerd hoeft te worden zoals in de beginjaren van Starbase. De teststructuur wordt professioneler, de marges strakker, en dat is precies wat nodig is als je uiteindelijk mensen of diep-ruimtevracht wilt vervoeren.

SpaceX maakt hiermee een duidelijke keuze: niet eindeloos doorbouwen op wat heeft gewerkt, maar verder gaan met wat nodig is om richting Mars of commerciële langeafstandsmissies te bewegen. Starbase krijgt daarmee een bijna nostalgische rol, maar zeker geen sleutelrol meer.

Wat deze stap betekent voor 2026 en verder

Als OLP-2 doet wat het moet doen, wordt 2026 het jaar waarin de volgende generatie Starship eindelijk z’n eerste rondjes mag maken. De testcampagnes verplaatsen simpelweg naar een nieuw platform, zonder dat het programma hoeft te pauzeren.

Dat maakt de sloop minder dramatisch dan het in eerste instantie lijkt. Het is meer alsof je een oud werkhok leegt omdat de nieuwe studio bijna klaar is. De ambities blijven hetzelfde, alleen de ruimte waarin ze worden uitgevoerd groeit mee.

Als dit tempo zich doorzet, wordt de nieuwe lanceerplek net zo iconisch als de eerste. Misschien minder improvisatie, maar veel meer schaal en snelheid. En dat is precies wat SpaceX nu nodig heeft.