Terwijl jij nog twijfelt of je die paar honderd euro wel moet beleggen, leggen de superrijken van deze aarde bizarre bedragen neer voor iets dat al 66 miljoen jaar dood is. De handel in prehistorische skeletten is volledig ontploft en breekt record na record.
Beter dan een Picasso
In juli 2024 werd de absolute hoofdprijs betaald voor 'Apex'. Deze gigantische Stegosaurus werd voor een misselijkmakende 44,6 miljoen dollar verkocht aan Ken Griffin, de baas van het machtige hedgefonds Citadel. Hij tikte het bedrag af zonder met zijn ogen te knipperen, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Waar fossielen vroeger stof lagen te happen in stoffige depots, zijn ze nu veranderd in het ultieme beleggingsobject voor in de woonkamers van tech-miljardairs en hedgefondsmanagers.
De logica achter deze gekte is voor beleggers eigenlijk heel simpel: extreme schaarste. Een schilderij van Picasso of Rembrand kun je in theorie nog wel namaken of er duiken nieuwe werken op, maar een T-Rex is echt 'op'. De natuur maakt er geen nieuwe meer bij. Investeerders zien deze botten daarom als de ultieme veilige haven voor hun vermogen. Het is tastbaarder dan Bitcoin en zeldzamer dan goud.
Het Stan-effect
In de wandelgangen noemen investeerders deze hype gekscherend het 'Stan-effect'. Dit verwijst naar de beroemde Tyrannosaurus rex 'Stan' die in 2020 voor bijna 32 miljoen dollar werd verkocht. Voor die tijd was het verzamelen van fossielen een nichehobby voor nerds, maar na die verkoop was het hek van de dam.
Fossielen worden nu op exact dezelfde manier verhandeld als vastgoed of exclusieve kunst. Het is bovendien de ultieme flex op feestjes. Iedereen met teveel geld kan een Ferrari of een jacht kopen, dat is niet zo bijzonder meer. Maar wie kan er nu zeggen dat hij een 67 miljoen jaar oude schedel met tanden zo groot als bananen in de hal heeft staan?
Een aandeel in een dijbeen
Het bizarre aan deze trend is dat jij nu ook mee kunt doen, zelfs als je geen miljoenen op de Zwitserse bank hebt staan. Er ontstaan steeds meer platforms waar je aandelen koopt in een dinosaurus. Ze noemen dit 'tokenizen'. Je bezit dan letterlijk een klein stukje van een Stegosaurus die soms zelfs nog half in de grond zit in Wyoming.
Het werkt eigenlijk net als de beurs. Een bedrijf koopt de rechten op een opgraving of een skelet, knipt het eigendom op in duizenden kleine stukjes en verkoopt die voor een betaalbaar bedrag per stuk aan particulieren. Het doel is simpel: wachten tot het fossiel volledig is geprepareerd en het met winst wordt doorverkocht aan een rijke verzamelaar of een museum. Daarna krijg jij jouw deel van de buit. Jurassic Park meets Wall Street.
Nicolas Cage en de risico's
Toch is het niet allemaal goud wat er blinkt in de modder. Wetenschappers balen enorm van deze trend. Doordat private verzamelaars met hun diepe zakken alles opkopen, worden musea en universiteiten volledig uit de markt geprezen. Belangrijke exemplaren verdwijnen zo achter de deuren van zwaarbewaakte privévilla's in plaats van dat ze in een onderzoekslab belanden.
Daarnaast is het een wereld vol valkuilen voor de onervaren koper. Je moet verdomd goed weten wat je doet. Voor je het weet heb je net als acteur Nicolas Cage een gestolen exemplaar te pakken. Hij kocht in 2007 voor 276.000 dollar een schedel op een veiling. Later moest hij die braaf inleveren bij de autoriteiten toen bleek dat het ding illegaal uit Mongolië was gesmokkeld. Weg geld en weg dino.
- Adobe Stock