Bizar maar waar: dit is de echte reden waarom jouw hond bij de ene persoon wel blaft en de andere niet

Meester in lichaamstaal

Veel baasjes denken dat hun hond gewoon een slechte dag heeft of een hekel heeft aan de jas van de voorbijganger. Maar de oorzaak ligt veel dieper. Honden zijn absolute meesters in het lezen van non-verbale signalen, veel beter dan wij mensen dat kunnen.

Als iemand nerveus is, hectisch beweegt of juist heel star en strak loopt, gaan bij een hond alle alarmbellen af. Ook mensen die onbewust direct oogcontact zoeken, worden als bedreigend ervaren. In de hondentaal is staren namelijk een teken van agressie of dominantie. Iemand die jouw hond vriendelijk aankijkt, kan voor het dier dus aanvoelen als een regelrechte uitdaging tot een gevecht.

Ze ruiken letterlijk je angst

Daarnaast is de neus van je hond een biologische supercomputer. Het is wetenschappelijk bewezen dat honden angstzweet en stresshormonen bij mensen kunnen ruiken. Als iemand bang is voor honden en verstijft bij het passeren, ruikt jouw hond die chemische verandering in het zweet direct.

Ironisch genoeg zorgt dit vaak voor een vicieuze cirkel waar je moeilijk uitkomt. Iemand is bang, de hond ruikt die angst en reageert daarop door te blaffen, waardoor de persoon nog banger wordt. Het is dus niet zo dat je hond zonder reden blaft. Hij reageert op een onzichtbaar signaal dat jij als baasje compleet over het hoofd ziet.

Jij bent vaak het probleem

Er is nog een pijnlijke waarheid die je misschien liever niet hoort. Vaak ben jij zelf de aanstichter van het geblaf. Honden zijn extreem gevoelig voor de energie van hun baasje via de riem. Als jij onbewust de riem strakker trekt of je adem inhoudt omdat je een verdacht figuur ziet aankomen, neemt je hond dat signaal direct over.

Hij denkt op dat moment dat zijn baasje gespannen is omdat er gevaar dreigt. Zijn reactie is dan om jou te gaan verdedigen. Door jouw eigen onzekerheid geef je de hond eigenlijk het commando om in de aanval te gaan. Het beste wat je kunt doen is zelf ontspannen blijven, de riem losjes houden en de tegenligger negeren.

Een olifantengeheugen

Tot slot speelt het verleden een rol. Heeft jouw hond ooit een slechte ervaring gehad met een man met een hoed of een kind op een stepje? Dan slaat hij dat op in zijn geheugen. Zelfs jaren later kan iemand die maar een klein beetje op die persoon lijkt, dezelfde angstreactie oproepen.

Het is dus geen kwestie van pesten of agressie, maar pure zelfverdediging of onzekerheid. De volgende keer dat Fikkie tekeergaat tegen de buurvrouw, weet je dus dat hij niet gek geworden is, maar dat hij waarschijnlijk iets ruikt of ziet wat voor hem een serieus signaal is.