De klapper van zijn leven
Het is 3 december 1995. Bruno Caloone is een doodgewone, 36-jarige bankmedewerker in het Noord-Franse stadje Hazebrouck. Hij leidt een rustig leven met zijn vrouw en twee kinderen, tot die ene avond alles verandert. Met een simpel lot uit de computer wint hij maar liefst 70 miljoen francs. Omgerekend naar nu is dat een bedrag van bijna 17 miljoen euro.
Zoals de Franse krant La Voix du Nord vorige week meldde in een uitgebreid interview, was Bruno op slag de beroemdste man van de regio. Heel Frankrijk zag op het journaal hoe hij straalde met de enorme cheque. Het bedrag was duizelingwekkend: veertienduizend keer het toenmalige minimumloon. Hij had de wereld aan zijn voeten en besloot het er goed van te nemen.
Sinterklaas spelen
Bruno was geen type dat zijn geld oppotte op een Zwitserse rekening. Hij wilde delen. Hij nam honderden mensen mee op reis naar Chantilly om naar de paardenraces te kijken, inclusief gratis charterbussen en wijn. Hij richtte zelfs zijn eigen renstal op met veertien paarden.
Maar zijn grootste droom was om iets terug te doen voor zijn stad. In 1997 kocht hij een noodlijdende vleesgroothandel om de banen van 49 werknemers te redden. Hij voelde zich de koning te rijk als de werknemers hem de baas noemden. Daarnaast investeerde hij in avontuurlijke projecten in het buitenland, zoals een Franse bakkerij in het door oorlog verwoeste Sarajevo en vliegvakanties naar Kroatië.
De bodem van de schatkist
Helaas is de realiteit vaak harder dan de droom. Zijn goedheid en gebrek aan ervaring braken hem op. De vleeshandel ging in 2004 failliet, wat hem in één klap vijf miljoen euro kostte. Ook zijn andere wilde plannen kwamen nooit echt van de grond. Na een scheiding in 2012 moest hij zijn luxe villa verkopen.
Vandaag de dag, dertig jaar later, is het contrast enorm. Bruno woont niet in een kasteel, maar in een bescheiden sociale huurwoning. Voor de buitenwereld lijkt het het klassieke verhaal van de vervloekte loterijwinnaar die alles kwijtraakte. Maar de nu 66-jarige Bruno ziet dat totaal anders.
Geen spijt
Hij vertelt dat hij gelukkig is waar hij nu is. Hij schaamt zich er totaal niet voor dat hij nu in een sociale woning zit. Volgens hem is het geen falen. Hij heeft geen spijt van zijn keuzes, want het geld stelde hem in staat om jarenlang mensen te helpen en avonturen te beleven.
Het mooiste detail is dat Bruno nog steeds trouw meespeelt met de loterij. Hij vult zijn briefjes in bij Le Narval, dezelfde bar waar hij dertig jaar geleden dat ene winnende lot kocht. Niet omdat hij wanhopig is, maar misschien omdat hij stiekem hoopt dat hij het kunstje nog één keer kan flikken.
- Jerome / Adobe Stock