Werknemer verhuist stiekem naar Duitsland en eist dat zijn baas in Maastricht rekening houdt met reistijd

Een ijzige werksfeer

Het begon allemaal bij een IT-bedrijf in het zuiden van het land. Een werknemer die al een tijdje niet lekker in zijn vel zat op kantoor vroeg om onbetaald verlof. Dat klinkt als een prima oplossing om even tot rust te komen, maar de baas stelde een harde voorwaarde. De man moest na zijn terugkeer echt aan zijn prestaties gaan werken.

Toen de werknemer weigerde dit formulier te ondertekenen, sloeg de vlam in de pan. Hij trok zijn verlofverzoek direct in, maar de werkrelatie was op dat moment al onherstelbaar beschadigd. Wat volgde was een periode waarin de man besloot zijn eigen regels te maken. Hij kwam niet opdagen op afgesproken tijden en paste zijn agenda op het laatste moment aan zonder te overleggen.

Kou lijden op kantoor

De situatie op de werkvloer werd pas echt bizar toen de man wel besloot te verschijnen. Terwijl het buiten vroor, zette hij op kantoor alle ramen wagenwijd open. Zijn collega's zaten te rillen achter hun computers, maar de man gaf geen krimp. Hij claimde dat hij extreem gevoelig was voor prikkels en frisse lucht nodig had om te kunnen functioneren.

Voor de andere werknemers was de maat vol. Werken in een kantoor waar het kwik tot rond het vriespunt daalt is voor niemand prettig. Het bedrijf probeerde nog in te grijpen door te eisen dat hij niet meer mocht thuiswerken. Ze wilden hem in de gaten houden om te zien of hij zijn werk nog wel deed. De reactie van de man was voorspelbaar: hij meldde zich direct ziek.

Een onmogelijke verhuizing

De directie stelde de man uiteindelijk op non-actief, maar de verrassingen hielden daar niet op. De werknemer stuurde een berichtje waarin hij doodleuk meedeelde dat hij was verhuisd. Hij woonde nu weer bij zijn ouders in Duitsland. Dit was geen korte verhuizing over de grens bij Maastricht, maar een rit van maar liefst zes uur diep Duitsland in.

Toen het bedrijf hem opriep voor een controle bij de bedrijfsarts, liet hij via een advocaat weten dat hij niet kwam opdagen. Hij vond zes uur rijden voor een medische afspraak onredelijk ver. Hiermee maakte hij het onmogelijk voor de werkgever om zijn ziekteverzuim te controleren of een re-integratieplan op te stellen. De communicatie verliep vanaf dat moment alleen nog via dure brieven van advocaten.

Geen zak met geld

Het bedrijf besloot de man op staande voet te ontslaan, maar de werknemer liet het daar niet bij zitten. Hij stapte naar de rechter in Maastricht en eiste een schadevergoeding van maar liefst een ton. Volgens hem was de werkgever degene die zich onbehoorlijk had gedragen door hem onder druk te zetten.

De rechter was echter onverbiddelijk. Hoewel het ontslag op staande voet juridisch gezien iets te laat was gegeven, mocht de werkgever het contract per direct verscheuren. De rechter oordeelde dat de man ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Door zonder overleg naar de andere kant van Duitsland te verhuizen, heeft hij zichzelf onmogelijk gemaakt. In plaats van een ton aan euro's kreeg hij alleen een enkele reis terug naar zijn ouders.