Niet gewoon een beetje warrig
Veel baasjes van oudere katten kennen het wel. Je geliefde huisdier, dat altijd zo rustig en zindelijk was, begint zich ineens anders te gedragen. Hij loopt doelloos rondjes door de kamer, lijkt soms niet te weten waar de kattenbak staat, of begint 's nachts luidkeels en indringend te miauwen zonder duidelijke reden.
We schrijven het vaak af als 'gewoon een dagje ouder', maar onderzoekers van de Universiteit van Edinburgh hebben nu een baanbrekende ontdekking gedaan. Ze onderzochten de hersenen van 25 overleden katten, waarvan een deel dit verwarde gedrag vertoonde.
Wat ze onder de microscoop zagen was opvallend. De hersenen van de verwarde katten zaten vol met ophopingen van giftige eiwitten, genaamd beta-amyloïden. Dit zijn precies dezelfde eiwitklonters die we zien bij mensen met de ziekte van Alzheimer.
Kapotte verbindingen
Het onderzoek gaat nog dieper. De wetenschappers zagen dat deze eiwitten zich ophoopten bij de synapsen, de cruciale verbindingen tussen hersencellen die zorgen voor de overdracht van signalen. Bij de demente katten werden deze verbindingen letterlijk opgegeten door de steuncellen van het brein.
Dit verklaart waarom de katten verward raken: de bedrading in hun hoofd wordt langzaam afgebroken. Het is het eerste harde bewijs dat katten niet zomaar een beetje dement worden, maar een ziekteproces doormaken dat griezelig veel lijkt op wat mensen overkomt.
Een onverwachte medische doorbraak
Deze ontdekking is verdrietig voor kattenliefhebbers, maar ook hoopvol voor de wetenschap. Tot nu toe moesten wetenschappers Alzheimer bestuderen bij muizen die genetisch gemanipuleerd waren, omdat knaagdieren deze ziekte van nature niet krijgen. Katten ontwikkelen het wél spontaan, net als wij.
Dit betekent dat onze huistijgers in de toekomst de sleutel kunnen zijn tot een medicijn. Onderzoekers hopen dat behandelingen die werken bij katten, ook bij mensen zullen aanslaan. En andersom: als we een medicijn vinden voor mensen, kan dat straks misschien ook je oude poes nog een paar heldere jaren geven.
Let op de signalen
Heb jij een senior kat (ouder dan 11 jaar) in huis? Let dan goed op de signalen. Veranderingen in slaapritme (overdag slapen, 's nachts spoken), desoriëntatie, onzindelijkheid of hard miauwen zijn geen pestgedrag. Het zijn symptomen van een brein dat hapert.
Er is nog geen genezing, maar met de juiste zorg, aangepaste voeding en soms medicatie kun je het proces wel vertragen en het leven comfortabeler maken. Dus als je kat weer eens 's nachts de boel bij elkaar schreeuwt: word niet boos, maar besef dat hij waarschijnlijk net zo bang en verward is als een mens met Alzheimer.
- Adobe Stock