Het parfum van de aarde
Er zijn maar weinig geuren die zo universeel gewaardeerd worden als de geur van een zomerbui. Het roept direct een gevoel van rust, verfrissing en soms nostalgie op. We noemen het vaak de geur van regen, maar dat klopt eigenlijk niet. Regenwater zelf heeft namelijk helemaal geen geur.
Wat je ruikt is een chemische reactie die plaatsvindt op de grond. Wetenschappers hebben dit fenomeen een prachtige naam gegeven: Petrichor. Het woord is een samenstelling van het Griekse petra (steen) en ichor (het bloed van de goden). Het is letterlijk het bloed van de stenen dat vrijkomt.
Bacteriën in je neus
De geur ontstaat door een samenspel van factoren. Tijdens droge periodes scheiden planten bepaalde oliën af die worden opgenomen door de bodem en stenen. Daarnaast leven er in de grond miljarden bacteriën. Wanneer deze bacteriën sterven produceren ze een stofje dat geosmin heet.
Als de regendruppels vervolgens met geweld op de droge grond kletteren, worden deze oliën en de geosmin als een soort spuitbus de lucht in gelanceerd. De wind blaast deze cocktail van moleculen naar jouw neus.
Waarom wij dit lekker vinden
Dat wij dit kunnen ruiken is bijzonder. De menselijke neus is extreem gevoelig voor geosmin. We kunnen het al waarnemen in concentraties van minder dan 5 deeltjes per triljoen. Dat is vergelijkbaar met één druppel in een olympisch zwembad. Een haai ruikt bloed minder goed dan wij regen ruiken.
De reden dat we dit zo lekker vinden heeft alles met overleven te maken. Voor onze voorouders was regen van levensbelang. Regen betekende drinkwater, groeiende gewassen en de terugkeer van wild. Na een lange periode van droogte was de geur van petrichor het signaal dat de redding nabij was.
De chemie van geluk
Onze hersenen zijn door miljoenen jaren evolutie geprogrammeerd om positief op dit signaal te reageren. Zodra die geurmoleculen je neus binnenkomen, maakt je brein een stofje aan waardoor je je kalm en tevreden voelt.
Het is dezelfde reden waarom kamelen in de woestijn kilometers verderop al weten waar het regent. Die extreme gevoeligheid zit diep in ons DNA verankerd. Dus de volgende keer dat je die diepe aardse geur opsnuift en je een geluksgevoel krijgt, is dat niet zomaar romantiek. Het is je oerinstinct dat viert dat je weer een dag zult overleven.
- Adobe Stock