Een Kanye-body pillow en meer vage crowdfunding-projecten

Sommige mensen hebben goede ideeën. Die kunnen ze dan met behulp van crowdfunding-websites realiteit laten worden. Helaas geldt dit echter ook voor mensen met intens slechte ideeën.
Hand met waaier van geld

1) Om te beginnen dus: de Kanye Body Pillow. Deze stamt alweer uit 2015, en helaas heeft het project zijn doel nooit gehaald. De teller is blijven steken op $1637. Geen idee waarom.

Credit: YouTube, IGN

2) Een van de meest succesvolle Kickstarters ooit: de 'Ostrich Pillow'. Zodat je overal je dutje kunt doen.

Wij krijgen hiervan vooral flashbacks naar Mr. Bean, maar goed: slaap is ook wat waard.

via GIPHY

3) De Skarp Laser Razor. Een scheermes op laserbasis dat waarschijnlijk een gevaar geweest zou zijn voor jezelf en je hele omgeving.

via GIPHY

4) Aluhoedje. Nee, dit verzinnen we niet. De 'Signal Proof Headwear' zijn een soort mutsen die "bescherming bieden tegen allerlei elektromagnetische golven". Mocht je nog bang zijn voor 5G enzo. In elk geval zien ze er goed uit.

via GIPHY

5) De aardappelsalade van Zack Danger Brown. Deze heb je misschien wel voorbij zien komen. De beste man wilde $10 ophalen voor het maken van een aardappelsalade, maar het liep een beetje uit de hand. Uiteindelijk heeft hij $55.000 opgehaald (en die aan het goede doel gedoneerd). Hopelijk was de aardappelsalade zelf net zo succesvol.

via GIPHY

6) De Strap and Crap. Om jezelf aan een boom vast te harnassen wanneer je je behoefte doet in de buitenlucht. Deze campagne op IndieGoGo heeft het nooit gehaald. Jemmerdebemmer voor de kampeerders onder ons.

via GIPHY

7) Minas Tirith. Uh. Ja. Er was dus een IndieGoGo-campagne om de hoofdstad van Gondor in Zuid-Engeland na te bouwen? Ofzo? Er zijn daar geen bergen of wat dan ook, dus hoe dit moest gaan werken is niet helemaal duidelijk. Maar: als je $100.000 inlegde, dan kreeg je wél een speciale titel waarmee je met paard-en-wagen door de stad mocht rijden. Doen we.

via GIPHY

8) Omdat het schijnbaar nog steeds de jaren '50 is en emancipatie nooit heeft plaatsgevonden: de website Who Is Dating My Daughter. Vaders konden hierop jongens reviewen alsof het een soort Yelp was. Omdat dochters zelf niet kunnen beslissen wie ze willen daten, enzo.

via GIPHY